Lilit Hovhannisyan "Shatakhos andzrev (Շատախոս անձրև)" lírica

Մի օր ես քեզ կտեսնեմ
պատուհանի մոտ կանդնած
երբ անձրևը կթափվի
մայթերի վրա հոգնած
Մի օր ես քեզ կտեսնեմ
պատուհանի մոտ կանդնած
երբ անձրևը կթափվի
մայթերի վրա հոգնած
Շատախոս անձրևը.շատախոս անձրևը
երկնքից թափվում է ցած
նա ինձ հիշոցնում է,նա ինձ հիշոցնում է
երջանիկ օրերն անցած
ես անձրևի ձայնը լսելիս
հիշում եմ մեզ սիրելիս
անձրևի տակ համբուրվելիս:
Շատախոս անձրևը.շատախոս անձրևը
երկնքից թափվում է ցած
նա մեզ հետ երգում է
նա մեզ հետ երգում է
երջանկությունից հարբած:
Մարդիկ կեղծ ու բարեպաշտ
մեղավոր են անկասկած
որ քաղաքը լի է միշտ
բարբասանքով անբարծ:
Շատախոս անձրևը.շատախոս անձրևը
երկնքից թափվում է ցած
նա ինձ հիշոցնում է,նա ինձ հիշոցնում է
երջանիկ օրերն անցած
ես անձրևի ձայնը լսելիս
հիշում եմ մեզ սիրելիս
անձրևի տակ համբուրվելիս:
Շատախոս անձրևը.շատախոս անձրևը
երկնքից թափվում է ցած
նա մեզ հետ երգում է
նա մեզ հետ երգում է
երջանկությունից հարբած:
Շատախոս անձրևը.շատախոս անձրևը
երկնքից թափվում է ցած
նա ինձ հիշոցնում է,նա ինձ հիշոցնում է
երջանիկ օրերն անցած
Շատախոս անձրևը.շատախոս անձրևը
երկնքից թափվում է ցած
նա մեզ հետ երգում է
նա մեզ հետ երգում է
երջանկությունից հարբած:
Ես անձրևի ձայնը լսելիս
հիշում եմ մեզ սիրելիս
անձչևի տակ համբուրվելիս:
Շատախոս անձրևը.շատախոս անձրևը
երկնքից թափվում է ցած
նա մեզ հետ երգում է
նա մեզ հետ երգում է
երջանկությունից հարբած:
և մեր քնքուշ սերը,անձրևի պես սեր իմ
ցեխոտ մայթերին մնաց
և քո արցունքները և քո երդումները
ախ կեղտոտվեցին հանկարծ: