Lara Fabian "Mistral Gagnant" Liedtext

Übersetzung nach:arenhulv

On dit que les âmes attendent avant de revenir sur terre
On dit ça
Parfois je pense à cet enfant de moi qui n'est pas encore là
Et que j'attends
Et j'ai si peur pour lui

A m'asseoir sur un banc cinq minutes avec toi
Et regarder les gens tant qu'y en a
Te parler du bon temps qu'est mort ou qui r'viendra
En serrant dans ma main tes p'tits doigts
Pis donner à bouffer à des pigeons idiots
Leur filer des coups d' pieds pour de faux
Et entendre ton rire qui lézarde les murs
Qui sait surtout guérir mes blessures
Te raconter un peu comment j'étais, mino
Les bonbecs fabuleux qu'on piquait chez l' marchand
Car en sac et Mintho, caramels à un franc
Et les Mistral gagnants

A marcher sous la pluie cinq minutes avec toi
Et regarder la vie tant qu'y en a
Te raconter la Terre en te bouffant des yeux
Te parler de ta mère un p'tit peu
Pis sauter dans les flaques pour la faire râler
Bousiller nos godasses et s' marrer
Et entendre ton rire comme on entend la mer
S'arrêter, repartir en arrière
Te raconter surtout les carambars d'antan et les coco-boërs
Et les vrais roudoudous qui nous coupaient les lèvres
Et nous niquaient les dents
Et les Mistral gagnants

A m'asseoir sur un banc cinq minutes avec toi
Et regarder l' soleil qui s'en va
Te parler du bon temps qu'est mort et pis je m'en fou
Te dire que les méchants c'est pas nous
Que si moi je suis barge, ce n'est que de tes yeux
Car ils ont l'avantage d'être deux
Et entendre ton rire s'envoler aussi haut
Que s'envolent les cris des oiseaux
Te raconter enfin qu'il faut aimer la vie
Et l'aimer même si le temps est assassin
Et emporte avec lui le rire des enfants
Et les Mistral gagnants
Les Mistral gagnants

يقول الناس أن الأرواح تتنتظر قبل أن تعود إلي الأرض
يقول الناس هذا
أحياناً أفكر في طفلي هذا الذي مازال ليس هنا
وأنتظر
وأخاف جداً عليه

بجلوسي علي مقعد لمدة خمس دقائق معك
ومشاهدة الناس وهم مازالو هنا
أن أكلمك عن الأوقات الجميلة التي ماتت أو ستعود
وأنا أمسك أصابعك الصغيرة بيدي
ثم أعطي بعض الطعام لحمام أحمق
ثم أمثل أنني أركلهم
وأسمع ضحكتك التي تحطم الجدران
التي تعرف أكثر من أي شئ كيف تشفي جروحي
أخبرك قليلاً كيف كنت يا صغيري
البونبيك الرائعة التي أخذناها من عند التاجر
حلوي كار أون ساك ونعناع وكرامل بفرانك
و مسترال جانيو

أمشي تحت المطر خمس دقائق معك
وأشاهد الحياة وهي مازالت هنا
أخبرك عن الأرض بينما أخيفك بعيني
أخبرك عن أمك قليلاً
ثم أقفز في البرك لأغضبها
نخرب آحذيتنا ونضحك
ونسمع ضحكتك كما نسمع البحر
نتوقف ، وتعود للخلف
وأخبرك خصوصاً عن الكارامبا القديمة والكوكوبوير
والرودودو الحقيقة التي قطعت شفاهنا
وخربت أسناننا
و مسترال جانيو

بجلوسي علي مقعد لمدة خمس دقائق معك
ومشاهدة الشمس وهي تغرب
أن أكلمك عن الأوقات الجميلة التي ماتت ثم لا أهتم
وأخبرك أننا لسنا الأشرار
وأنني إذا كنت مجنونة ، فلست مجنونة سوي بعيونك
لأن لهم الأفضلية بكونهم اثنتان
وأسمع ضحكتك تطير عالياً
تبعد صيحات الطيور
أخبرك أخيراً أنه يجب أن تحب الحياة
وتحبها حتي لو كان الوقت قاتلاً
ويحمل معه ضحكات الأطفال
و مسترال جانيو
مسترال جانيو

They say that souls wait around before returning to earth
That's what they say
Sometimes I think of this child of mine which is not yet here
And whom I am waiting for
And I am so afraid for it

Ah to sit down on a bench for five minutes with you
And watch all the people, Such as there are.
Talk to you of the good time Which is dead or which'll come back
Squeezing within my hand your little fingers
Then give something to eat to idiotic pigeons
Aim a few kicks at them in pretend
To hear your laughter which splits cracks in the walls
Which can cure above all wounds that I've had.
To tell you for a while how I once was: “Mino
The Fabulous Bombecs” , Which we used to pinch from the shop.
“Car en Sac” and “Minto caramels” for one franc
And the “Mistrals” that win a prize.

To walk in the rain for five minutes with you
And watch life go past Such as there is.
To tell you tales of the earth feasting my eyes on you
Speak to you of your mum a little while
Of jumping in puddles to make her grumble-
Ruining our shoes and having fun.
And to hear your laughter as one hears the sea
Stopping then starting off on the way back.
To tell of above all the “Carambars” of times past
And the “Coco- boërs » and the real “Roudoudous”
Which used to cut our lips and chipped our teeth enamel
And the “Mistrals” that win a prize.

Ah to sit on a bench for five minutes with you
Watching the sun going down
Talk to you of a good time which is dead and I don’t care
To tell you those in the wrong that wasn’t us.
That if I am crazy it’s only for your eyes
For they have the advantage of coming in twos
And hearing your laughter flying up as high
As fly up the cries of the birds
To tell you in the end that you need to love life
And love it even if time is a great killer
And takes off with him the laughter of children
And the “Mistrals” that win a prize.
And the “Mistrals” that win a prize.

.**
.
.
.
.
.
Ülni egy padon öt percet veled
és nézni az embereket, amíg itt vannak
beszélni veled a jobb időkről, mely elillant,
de vissza térhet még, miközben szorosan
kezemben tartom remegő kis ujjaidat
miközben élelmet adni jobb a zavarodott galamboknak,
mint ócska mókából rugdosni őket
és hallani a nevetésedtől repedező falakat, mellyel sebeimet te egyedül gyógyíthatod be
Beszélj kicsit arról, hogy milyen volt gyereknek lenni, az édesség bolt előtt gondolatban csenni abból a táskányi finom egy franknyi karamellből.. de a vágyat mindig elnyerte a Mistral gagnant

A séta az esőben öt percet veled
és csak nézd az életet, ahol most vagyunk
beszélgetni veled a Föld létéről, miközben egymást etetve bámuljuk..de anyádról is beszéljünk kicsit
hogy a pocsolyába lépve minket zavarva kicsit durcogva de megállva nevetni kezdett
és közben nevetésünket lehetett hallani, míg a tenger moraját figyeltük.. állj meg és emlékezve térj vissza te is..
..újra beszélni veled a sok finomságról, a kókusz sütiről,
melyekkel roncsoltuk szánkban végződve fogainkat,
de végül ismét győzedelmeskedett a Mistral Gagnant..

Újra ülni veled egy padon öt percet,
s közben nézni a lemenő napot
beszélgetni veled a jó és rossz időkről, de ami elmúlt,
az nem érdekel..mondd hát,
hogy nem mi vagyunk a rossz emberek
Mi van, ha én lettem őrült, s csak a te szemeidet látom,
de ennek előnye, hogy őrültek is csak együtt lehetünk..
és hallani a nevetésed, elrepül olyan magasra, mint a madarak..
Végül csak azt mondhatom, az életet szeretni kell! És a szeretet akkor is él, ha az idő egy gyilkos, amíg vele együtt a gyerekek is nevetnek!
..s így Győzedelmeskedik a Mistral Gagnant!

.**
.
.
.
.
.

Pasēdēt uz sola piecas minūtes ar tevi
Un vērot cilvēkus, kas tur ir
Runāt par labiem laikiem, kas aizgājuši vai kas vēl nāks
Glāstot rokā tavus mazus pirkstus
Tad pabarot stulbus baložus
Padzenāt viņus, pa jokam speŗot ar kāju
Un dzirdēt tavus smieklus, no kā plaisa mūŗi
Un kas spēj dziedināt manas brūces
Pastāstīt mazliet par to, kāds es biju, kad biju sīkais
Par pasakainiem saldumiem, ko spērām no tirgotāja
"Karansaku"* un "Minto"*, karameles par vienu franku
Un par "Laimīgo mistrālu"*

Pastaigāties lietū piecas minūtes ar tevi
Un vērot dzīvi, kāda tā tur ir
Pastāstīt tev par Zemi, norijot tevi ar acīm
Parunāt ar tevi par tavu māti mazliet
Un lēkt peļķēs, lai pakaitinātu
Padauzīt tupeles, uzjautrināties
Un dzirdēt tavus smieklus it kâ jūras šalkas
Apstāties, iet atpakaļ
Stāstīt par veco labo "Karambaru"*
Par "Kokoboeru"* un īstām krāsainām karamelēm
Kas kusa uz lūpām un kas lipa pie zobiem
Un par "Laimīgo mistrālu"*

Pasēdēt uz sola piecas minūtes ar tevi
Un vērot sauli, kas riet
Runāt par labiem laikiem, kas aizgājuši, lai jau...
Pateikt tev, ka ļaunie – tie neesam mēs
Ja esmu traks, tad tikai tavu acu dēļ
Jo tās izmanto priekšrocību būt divatā
Un dzirdēt tavus smieklus, ceļoties augstu augšā
Ka apklust putnu kliedzieni
Beidzot stāstīt tev, ka vajag mīlēt dzīvi
Un mīlēt to, neskatoties, ka laiks ir slepkava
Un aiznes ar sevi bērnu smieklus
Un "Laimīgo mistrālu"*
Un "Laimīgo mistrālu"*