Hila Sedighi "kelase dars khali mandeh az to | کلاس درس خالی مانده از تو" lírica

Traducción al: EN

(به بهانه روزدانشجو)

کلاس درس خالی مانده از تو

هوا بارانی است و فصل پاییز
گلوی آسمان از بغض لبریز

به سجده آمده ابری که انگار
شده از داغ تابستانه سرریز

هوای مدرسه، بوی الفبا
صدای زنگ اوّل محکم و تیز

جزای خنده‌های بی‌مجوّز
و شادی‌ها و تفریحات ناچیز

برای نوجوانی‌های ما بود
فرود خشم و تهمت‌های یکریز

رسیده اوّل مهر و درونم
پُر است از لحضه‌های خاطرانگیز

کلاسِ درسِ خالی‌مانده از تو
من و گل‌های پژمرده سر میز

هوا پاییزی و بارانی‌ام من
درونِ خشم خود زندانی‌ام من

چه فردایِ خوشی را خواب دیدیم
تمام نقشه‌ها بر آب دیدیم

چه دورانی! چه رویای عبوری!
چه جُستن‌ها به‌دنبال ظهوری!

من و تو نسل بی‌پرواز بودیم
اسیرِ پنجه‌هایِ باز بودیم

همان بازی که با تیغِ سرانگشت
به پیش چشم‌های من تورا کشت

تمامِ آرزوها را فنا کرد
دودست دوستی‌مان را جدا کرد

تو جام شوکران را سرکشیدی
به ناگه از کنارم پرکشیدی

به دانه‌دانه اشکِ مادرانه
به آن اندیشه‌های جاودانه

به قطره‌قطره خونِ عشق سوگند
به سوز سینه‌های مانده در بند

دلم صدپاره شد بر خاک افتاد
به قلبم از غمت صد چاک افتاد

بگو آنجا که رفتی، شاد هستی؟
در آن‌سوی حیات، آزاد هستی؟

«هوای نوجوانی» خاطرت هست؟
هنوزم عشق میهن در سرت هست؟

بگو آنجا که رفتی هرزه‌ای نیست؟
تبر! تقدیر سرو و سبزه‌ای نیست؟

کسی دزد شعورت نیست آنجا؟
تجاوز به غرورت نیست آنجا؟

خبر از گورهای بی‌نشان هست؟
صدای ضجّه‌های مادران هست؟

بخوان هم‌درد من، هم‌نسل و هم‌راه
بخوان شعر مرا با حسرت و آه

دوباره اوّل مهر است و پاییز
گلوی آسمان از بغض لبریز

من و میزی که خالی مانده از تو
و گلهایی که پژمرده سر میز

هیلا صدیقی

27 آبان 1388

The Class is Empty without Your Presence

By: Hila Sedighi

It is a rainy autumn day.
The sky is about to burst
into tears
as if a cloud
is kneeling to pray
to the summers heat.
The school smells of the alphabet
The bells ring loud to declare our first recess
Our unsanctioned laughter and our naive joy
was met with constant rage and slander
These were our youth days!
It is autumn and the school re-opens.
I am filled with moments and memories in this classroom where you are no more.
I sit there at your desk that is topped with perished flower petals.
It is autumn and I am so full of rain
It is autumn and I am so full of rain
I am imprisoned by my own rage.
What a beautiful tomorrow we dreamed of
It is all in vain now.
What great times and what dreams we passed
searching for a re-awakening.
Me and you!
We were the generation that was not allowed to fly.
Me and you!
We were the generation that could not fly!
Enslaved in the claws of the vulture-
the same vulture who shot you in front of my eyes, with its sharp claws!
The same vulture who shot you in front of my eyes with its sharp claws!
All our dreams died,
and separated our hands of friendship.
You drank the poison of death,
and you left me suddenly.
I now swear to to the tears that roll down a mothers face
And I swear to our eternal ideas
And I swear to each drop of blood of love
And I swear to the burning hearts in chains
My heart shattered in a hundred pieces that fell to the ground
The sorrow cut my heart into a hundred pieces.
Tell me
Tell me if you are happy where you are.
Are you free in the other world?
Do yo still remember our younger years?
Do you still love your country?
[cheers]
Tell me, are there no perverts where you are?
Is the fate of trees indebted to axes?
Do they not steal your conscious over there?
Do they not rape your pride over there?
[cheers]
Are there signs of unknown graves where you are?
Do you hear the cries of the mothers?
Recite with me, recite with me
We shared our pains, our generation, and our way
Recite my poem with sorrow and sigh
Again,
it is the beginning of autumn
The sky is about to burst into tears
I am left with an empty chair where you used to sit
I am left with an empty chair where you used to sit
And the perished flowers on your desk.