Lefteris Pantazis "amartia" lírica

Νυχτώνει και τρελαίνομαι
σαν έρχεσαι κοντά μου
νομίζω φλόγες πως κρατώ
μέσα στη αγκαλιά μου
κι όταν γι αγάπη μου μιλάς
αιχμάλωτο σου με κρατάς.

Αμαρτία, αμαρτία, αμαρτία
σαν φωτιά μέσα στις φλέβες μας κυλά
στην δική μας την παράνομη ιστορία
ίδιο πάθος και τους δυο μας κυβερνά.

Στην ίδια φλόγα λιώνουμε
αγάπη μου κι οι δυο
κι ο κόσμος χάνεται για μας
κάθε που λέμε αντίο
κι όταν κρυφά με συναντάς
αιχμάλωτο σου με κρατάς.

Αμαρτία, αμαρτία, αμαρτία
σαν φωτιά μέσα στις φλέβες μας κυλά
στην δική μας την παράνομη ιστορία
ίδιο πάθος και τους δυο μας κυβερνά.

Ίδιο πάθος και τους δυο μας κυβερνά.